2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında sayılan haklardan hangilerinin ne kadar süreyle kullanılmasından yoksun bırakılma işleminin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş ve bu nedenle tebliğnamedeki bu hususa ilişkin eleştiriye iştirak edilmemiştir. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alınan adli sicil kaydında yer alan aynı mahkemenin 23.11.2004 tarih ve 33-437 sayılı ilamıyla kasten yaralama suçundan dolayı doğrudan hükmolunan ve hüküm tarihi itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunan mahkumiyeti nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüğünün kesin nitelikte olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa atılı suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunlu olmadığı halde, adli para cezası veya hapis cezasının tercih edilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu kabul edilerek 5237 Sayılı TCK. nun 58/3. maddesi de gözetilerek, hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.