2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2016 tarih, 2016/490 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında şikâyetçinin muz bahçesinden dosyası temyize gelmeyen diğer sanık R.K. İle birlikte muz çaldıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; diğer sanığın satın aldım demesi üzerine muzu yediğine, hırsızlık suçundan haberinin olmadığına ilişkindir.

1.Şikâyetçinin muz bahçesi olduğu, olay gecesi 20.20 sıralarında sanık ve dosyası temyize gelmeyen diğer sanık R.K'nin bu bahçenin yanından geçerken muz kestikleri, durumun tanık R.Y. tarafından görülerek kolluğa haber verildiği, sanığın arabayla seyir hâlinde iken kolluk tarafından durdurulduğu, şikâyetçinin zararını giderdiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında; diğer sanıkla beraber dinlenme tesisinde durduklarında diğer sanığın bir müddet yanından ayrıldığını, elinde bir kol muz ile döndüğünü, sorunca yan taraftaki bahçeden aldığını söylediğini, yola devam ettiklerini, kolluk tarafından yakalandıklarında muz bahçesinden muz çaldıklarını söylediklerini, suçlamaları kabul edip şikâyetçinin zararını giderdiklerini beyan etmiştir.

3.Sanık kovuşturma aşamasındaki savunmasında; Alanyanın çıkışında bulunan petrol ofisinde dinlenmek amacıyla durduklarını, diğer sanığın iki dal muz alarak yanına geldiğini, nereden aldığını sorduğunda arkadaşının verdiğini söylediğini, suç işlemediğini beyan etmiştir.

4.Tanık R.Y. beyanında; saat 20:20'yi gösterdiği zamanda muz bahçesine çıkarılan muzların iki kişi tarafından araca yüklendiğini gördüğünü, bunun üzerine şikâyetçiye muz satıp satmadığını sorduğunu, muz satılmadığını öğrenince durumu kolluğa haber verdiğini, sadece kaldırımdaki muzları arabanın bagajına koyduklarını gördüğünü, sanıkların her ikisinin birlikte muz bahçesine girdiklerini görmediğini, muzun yüklendiği yer ile muz bahçesinin hemen yan yana olduğunu beyan etmiştir.

Sanığın temyiz dışı diğer sanıkla birlikte şikâyetçinin muz bahçesinden iki dal muz kesip araca yükledikten sonra tanığın ihbarı üzerine kolluk tarafından yakalandığı, şikâyetçinin zararını giderdikleri, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında olayı tevil yollu ikrar ettiği anlaşıldığından kovuşturma aşamasındaki inkâra yönelik savunmasına itibar edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/518 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.