2. Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/1325 Esas, 2022/1932 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/19947 Esas, 2022/3320 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2018 tarihli ve 2016/460 Esas, 2018/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.12.2018 tarihli ve 2018/1016 Esas, 2018/1807 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 62 ve 53. maddeleri gereği 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/19947 Esas, 2022/3320 Karar sayılı ilâmı ile sübuttan bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/1325 Esas, 2022/1932 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62 ve 53. maddeleri gereği 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz istemleri; sanık hakkında bozma ilamına uyularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince; aşamalardaki ifadeleri arasında ve şikâyetçinin anlatımı ile öz bakımından çelişki barındırmayan tanık beyanları, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki anlatımları ve aşamalarda çelişkiler içeren sanığın savunmaları dikkate alınarak; sanığın şikâyetçiye ait bilgisayarı kendisinden habersiz olarak alıp satmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmiştir.

Tüm dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihinde şikâyetçi ile birlikte yaşadığı ikamette bulunup şikâyetçiye ait olan bilgisayarı çaldığının iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanık ile şikâyetçi arasında gönül ilişkisinin bulunduğu, bir süre aynı ikamette birlikte yaşadıkları, suça konu bilgisayarın da sanık tarafından satıldığı sabit olmakla birlikte; sanığın tüm aşamalarda bahsi geçen bilgisayarın uyuşturucu bağımlısı olan şikâyetçi tarafından ... ile kendisine satılmak üzere verildiğini, tanık aracılığıyla bilgisayarı sattığını ve tanığın elde ettiği para ile temin ettiği uyuşturucu maddeyi şikâyetçiye verdiğini savunması, sanık ile aralarında gönül ilişkisi olduğu dosya kapsamı itibariyle sabit olan şikâyetçinin yargılama aşamasında vefat etmesi sebebiyle soruşturma aşamasındaki beyanı ile yetinilmek zorunda kalınması, şikâyetçinin bahsi geçen hırsızlık olayına dair bilgisinin kaynağı olarak adını verdiği tanığın ise aşamalarda; şikâyetçi ...’dan hırsızlık olayını öğrenme şekli ve suça konu bilgisayarın özellikleri hususunda kendi içerisinde ve en önemlisi şikâyetçinin anlatımları ile örtüşmeyecek ve çelişkiler barındıracak doğrultuda ifade vermesi, tüm dosya kapsamında suça ilişkin itibar edilebilir tanık beyanı, kamera kaydı, parmak izi ve benzeri bir delilin mevcut olmaması karşısında; şikâyetçinin tanığın anlatımlarına dayanan şikâyeti ve tanığın itibar edilebilecek mahiyette bulunmayan çelişkili ifadeleri dışında sanığın genel hatları ile aşamalarda istikrar gösteren savunmalarının aksini gösterir mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından; mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/19947 Esas, 2022/3320 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.