2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.08.2012 tarihli ve 2012/27201 Esas, 2012/10774 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 116/1. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2....

4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/1083 esas, 2015/1131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3....

4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/1083 esas, 2015/1131 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2020/13476 Esas, 2021/14010 Karar sayılı kararı ile ''5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 27/10/2015 tarihli oturumda hazır olan sanıktan son sözü sorulmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,'' sebebi ile hükümleri bozulmasına karar verilmiştir.

4.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/1554 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezası ile , konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/1, 119/1-c. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.

Mahkemece, olay günü sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in apartman giriş kapılarının açık olup olmadığını kontrol ederek dolaştıkları sırada şikâyetçilerin oturduğu binanın kapısının açık olduğunu anlamaları üzerine içeriye girerek, evin kapısını çaldıkları, şikâyetçi ...'in kapıyı açması üzerine apartmanları dolaşırken gördükleri bir isim olan ...'i söyleyerek "... amcanın akrabalarıyız, evde yokmuş, biz fakir fukaraya fitre veriyoruz, öyle bir tanıdığınız var mı" diye söyleyerek içeriye girdikleri, şikâyetçinin ... isimli bir tanıdığı olduğu ve gelen kişilerin de onunla ilgili olduğunu düşünerek iyi niyetli yaklaşımı nedeniyle sanık ve iki şahsın eve girmelerine izin verdiği ve içeride aynı konularda konuşma sürerken sanığın tuvalete gideceğim diyerek ayrıldığı, diğer iki şahsın da şikâyetçiyi yardım konusunda konuşarak oyaladığı, tuvalete gitmek bahanesiyle ayrılan sanığın çalacak eşya bulmak amacıyla evi karıştırdığı sırada, sanık ve iki şahsın sokaktaki davranışlarından şüphelenerek onları takip ettikleri anlaşılan polis memurlarının kapıyı çalarak sanık ve iki şahsı yakaladıkları, sanığın eve hırsızlık maksadıyla geldiği hâlde yardım konusundan bahsederek şikâyetçileri aldatması karşısında, şikâyetçilerin eve rızası ile sanığı aldığının düşünülemeyeceği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/1554 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.