2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Erzin Cumhuriyet Başsavcılığının, 2011/206 iddianame numaralı ve 06.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın, temyiz dışı sanık İ.G. ile birlikte, katılanın bahçesinde bulunan ve efe diye tabir edilen suça konu tarım aletini(römorku) gündüz vakti çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-e, 53, 58. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2.Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2013/263 Esas, 2015/840 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62, 53, 58. maddelerinden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Sanığın temyiz isteminin "suçu işlemediğinden, beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu anlaşılmıştır.

1.Dosya kapsamına göre; sanığın, temyiz dışı sanık İ.G. ile birlikte, katılanın bina eklentisi niteliğinde olmayan bahçesinde bulunan ve efe diye tabir edilen suça konu tarım aletini (römorku) gündüz vakti çaldığı, bu şekilde atılı suçu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilerek sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

2.Sanık ile temyiz dışı sanık İ. G'nin ikrara yönelik savunmaları dosya içerisinde mevcuttur.

3.Tanık Mu.E. ile bilgisi alınan Me. E.'nin iddiayı doğrulayan beyanları, 13.11.2013 tarihli Yakalama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ile temyiz dışı sanık İ.G.'nin ikrara yönelik savunmaları ile tanık Mu.E. ile bilgisi alınan Me. E.'nin iddiayı doğrulayan beyanları ve 13.11.2013 tarihli Yakalama Tutanağından eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2013/263 Esas, 2015/840 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.