11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/232 Esas, 2015/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

1.Sanığın, Adnan Menderes Mahalle Muhtarlığından, kayıp olduğu yalanı ile kardeşi İbrahim Üdül adına nüfus cüzdanı talep belgesinin düzenlenmesini sağladığı, daha sonra bu belgeyi kullanarak Osmaniye Nüfus Müdürlüğü'nden kardeşi İbrahim Üdül'e ait kimlik bilgilerini içeren ancak sanığın kendi fotoğrafını taşıyan nüfus cüzdanı çıkarttığı, böylece resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Mahkemece, resmi belgede sahtecilik suçu sübut bulduğundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın sahte nüfus cüzdanı talep belgesi düzenletip bununla nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı alması şeklinde gerçekleştirdiği sübutu kabul edilen eylemlerinin kül halinde zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/232 Esas, 2015/343 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.