6. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesi hükümlerini sanıklar ..., ... ve ... müdafilerince vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği, sanıklar ... ve ...'in aynı müdafii tarafından temsil edildikleri ve sanıklardan ...'nin incelemeye konu dava dosyasında diğer mağdur ...'a yönelik silahla tehdit suçundan mahkûmiyetine dair hükmün Yargıtay 4. Ceza Dairesine onanmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede,

1.Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 14.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden 14.07.2021 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanıklar ... ve ...'in müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçiminde düzenleme bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.11.1979 tarih, 1979/2-229 Esas ve 1979/477 sayılı Kararında belirtildiği üzere; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usûlünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olduğu, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı, ayrıca sanık ...'in aynı dava dosyasından başka bir mağdura yönelik eylemi nedeniyle mahkûmiyetine karar verilerek sözkonusu bu mahkûmiyet hükümünün daha önce onanmasına karar verildiği dikkate alındığında; kendilerini tek vekille temsil ettiren sanıklar ... ve Kenan yararına Hazine aleyhine ayrı ayrı maktu avukatlık ücretine hükmedilmesine yasal olanak bulunmadığından, sanıklar müdafiisinin bu konudaki temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

3.Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde ise,

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl kesintili ve uzamış zamanaşımının, suçun işlendiği 2010 yılı Ağustos ayından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Oy birliğiyle, 28.09.2023 tarihinde karar verildi