12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın olay günü göbek refüjlü dönel kavşağa yaklaştığında yolu kontrol ettiği ve kavşağın sağında katılanların içinde bulunduğu aracın geldiğini görmesine rağmen 145 promil alkolün etkisiyle kırmızı fasılalı ışık sistemine aldırmayarak, diğer aracın hızını ve kavşağa yakınlığını sağlıklı bir şekilde hesap edemeyerek kavşağa girmesi ve sağından gelen geçiş üstünlüğüne sahip katılanların içinde bulunduğu araçla çarpışmaları suretiyle gerçekleşen eylemde bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Gerekçeli kararda CMK'nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Tebliğnamede; Son oturumda duruşmaya katılan değişik Cumhuriyet savcısına, önceki mütalaaya katılıp katılmayacağı, katılmayacaksa esas hakkındaki mütalaasının ne olduğu sorulmadan hüküm kurulması ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasından bahisle bozma talep edilmişsede,

06.03.2007 tarihli duruşmada Cumhuriyet savcısınca verilen mütalaanın son oturumda okunduğu, duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısının okunan mütalaya yönelik bir itirazı olmadığı, mütalaa yönünde çıkan kararı da temyiz etmediği, belirtilen eksikliğin sonuca etkili olmadığı, sanığın soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul etmediği, yargılama sürecinde de zararı gidermeye yönelik bir çabası bulunmadığı görülmekle tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik incelemeye ve kusur oranlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164/son maddesi hükmünün yorumlamasında hataya düşülerek vekalet ücretinin katılan yerine, davada taraf olmayan vekili lehine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 nci maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322 nci maddesi uyarınca, hükümdeki vekalet ücreti ile ilgili kısmın çıkarılması, “Katılan ...'in kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibariyle 450 TL vekalet üçretinin sanıktan alınıp katılana verilmesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.