12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;

Sanığa yüklenen suçun uzlaşma kapsamında olması ve sanık ile katılanların kolluk aşamasında uzlaşmayı kabul etmeleri karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ve katılanların uzlaşıp uzlaşmayacakları konusunda girişimde bulunulmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre, asli kusurlu olan ve geçici raporlara göre iki kişinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında asgari hadden ayrılarak temel ceza tayini gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.