12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2e, 62, 52/4, 63.maddeleri uyarınca; mahkûmiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğinden sanık ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği ve sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusurunun bulunmadığına, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin katılanın tedavisinin devam ettiğine, hafifletici hükümlerin uygulanmasının doğru olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla cadde üzerinde seyrettiği sırada, kendisiyle aynı yönde ve önünde seyir halinde olan mağdurun kullandığı bisiklete çarpması sonucunda, adli rapor içeriğine göre hayati tehlike geçirecek ve klavikula kemiğinde kırık meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduğu kazada, mahkemece dosyadaki kusur raporları doğrultusunda sanığın birinci dereceden asli kusurlu olduğunun kabul edilmesine göre; sanık hakkında temel ceza belirlenirken asgari hadden ayrılmak gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen gün adli para cezası TCK'nın 52. maddesine göre birim gün hesabıyla netice adli para cezasının tespiti gerekirken, hükümde, adli para cezasına yönelik artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.