2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2015 tarih, 2015/13158 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında şikâyetçinin evine girerek cep telefonunu çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.... 9 Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/634 Esas, 2016/516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise, aynı Kanun'un 116/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

1.Katılanın evine girilerek cep telefonunun çalındığı, TİB'ten gelen yazıya göre katılanın evinden çalınan cep telefonunun olay günü 12.53'te şikâyetçi tarafından kullanılmasının ardından 15.47'de ilk olarak sanık tarafından kullanıldığı, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında telefonu Halil isimli kişiden aldığını, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise telefonu E.Ç. isimli bir kişiden satın aldığını söylediği, ancak mahkemece bu kişinin açık adres ve bilgilerini getirmesi için verilen süreye rağmen getirmediği, telefonu son kullanan ve polislere teslim eden tanık K.Ü'nün telefonu sanıktan aldığını beyan ettiği, sanığın olaydan çok kısa süre sonra telefonu kullandığı ve satın aldığını iddia ettiği kişiyle ilgili bilgileri mahkemeye veremediği, dolayısıyla atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık; telefonu E.Ç. İsimli bir şahıstan satın aldığını, açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediğini, soruşturma aşamasında bu kişinin kendisine ismini Halil olarak söylediğini, ancak sonradan isminin E. olduğunu öğrendiğini beyan etmiştir.

3.Tanık K.Ü beyanında, telefonu sanıktan satın aldığını, polisler kendisine ulaşıp çalıntı olduğunu söyleyince teslim ettiğini beyan etmiştir.

Sanığın katılanın evinden cep telefonunu çaldığı ve K.Ü. isimli şahsa sattığı somut olayda, sanığın cep telefonunu satın aldığını iddia ettiği kişi ile ilgili çelişkili beyanlarda bulunduğundan, bu kişinin açık adres ve kimlik bilgilerini mahkemeye veremediğinden, telefon çalındıktan kısa süre sonra telefonu kullanan ilk kişi olmasından dolayı sanığın savunmalarına itibar edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/634 Esas, 2016/516 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.