12. Ceza Dairesi

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suç 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olmakla birlikte, sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmü ile zamanaşımının kesildiği ve olağanüstü zamanaşımının da inceleme tarihi itibariyle dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede kamu davasının düşmesine karar verilmesini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile düzenlenen bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'na dava ihbar edilmeksizin yargılamaya devam olunması,

2.Sanık müdafii 29/09/2009 tarihli duruşma yönünden mazeret bildirdiği halde, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3.5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması, bu kapsamda 5728 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunda getirilen değişiklikler değerlendirilmek suretiyle hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de; 647 sayılı Kanunun lehe olduğu kabul edilip sanık hakkında tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrildikten sonra, mahkum olunan aynı nev'iden para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.