8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2.Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

1.Dava konusu olay, sanığın sahte para muhafaza ettiği iddiasına ilişkindir.

2.22.12.2015 tarihli tutanak ile durumundan şüphelenilen sanığın üzerinden bir miktar uyuşturucu madde elde edilmesi üzerine polis merkezine götürülüp yapılan üst aramasında 5 adet aynı seri numaralı 50,00 TL'lik sahte banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.

3.Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05.01.2016 tarihli raporu ile 5 adet B129 568 307 seri numaralı 50,00 TL'lik banknotların genel görünüm ve özellikleri itibariyle sahte oldukları, sahtelikleri ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetini haiz oldukları belirlenmiştir.

4.Sanık savunmasında, bahse konu paraları bir oyuncakçıdan kızının oynaması için satın aldığını, tedavüle koyma kastının olmadığını ifade ettiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre, durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinden ele geçen sahte para adedi dikkate alındığında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sahte olduğu iddia edilen dava konusu paraların sahteliği ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususlarında 5271 sayılı Kanun'un 73 üncü ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, ... Bankası ... veya taşra birimlerinden rapor alınması gerektiği gözetilmeden kriminal rapora dayanılarak eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

3.Suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Kanun'un 17 ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca ... Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken müsadere kararı verilmeden T.C. ... Bankasına gönderilmesine karar verilmesi, Nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son hükmü gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.