12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2015/966 Esas, 2016/760 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.05.2021 tarihli ve 4-2017/5816 sayılı hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın müdürlüğünü yaptığı iş yerinde sekreter olarak çalışan katılanın iş yerinin gizli ortağı konumunda bulunan şahıs ile iş yerinde cinsel ilişkiye girdikleri sırada iş yeri güvenlik kameraları işe kayda alındıklarının iş yeri sahibi tarafından görülmesi üzerine, durumun sanığa bildirildiği ve katılanın iş akdine son verilmesinin istenmesi üzerine sanığın katılan ile yaptığı görüşmede söz konusu görüntüleri kayda alıp katılana gösterdiği ve katılandan işi bırakması konusunda şantaj ve tehditte bulunduğu ve katılana hakaret ettiği iddiası ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; sanığın katılana şantaj, hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğine dair katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığı ve iş yeri sahibinin talebi üzerine katılan ile yapmış olduğu konuşmada görüntülerden bahsettiği, katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal etmediği kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık aşamalardaki beyanlarında, atılı suçlamaları reddetmiş, iş yeri sahibinin talebi üzerine katılan ile işten ayrılması gerektiği yönünden konuşma yaptığını, görüntüleri tekrar kaydetmediğini savunmuştur.

4.Katılan aşamalardaki beyanlarında sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasını talep ederek sanık hakkındaki şikayetini devam ettirmiştir.

5.Tanık ... aşamalarda; söz konusu iş yerinin kendisine ait olduğunu ve katılanın iş yerinin gayri resmi ortağı ile iş yerinde cinsel ilişkiye girdiğini kamera kayıtlarından görmesi üzerine durumu iş yeri müdürü olan sanığa bildirdiğini ve katılan ile çalışamayacaklarını böyle bir durumun kabul edilemez olduğunu ve katılanın iş akdine son verilmesini istediğini ve görüntüleri CD ye aktardığını beyan etmiş, katılan ile yapılan görüşmede sanığın katılana karşı her hangi bir eylemi olmadığını beyan etmiştir.

Sanığın müdürlüğünü yaptığı iş yerinde sekreter olarak çalışan katılanın şirketin gayri resmi ortağı ile iş yerinde cinsel ilişkiye girdiklerinin iş yeri güvenlik kameralarına yansıması üzerine iş yeri sahibi tanık ... tarafından farkedilmesi üzerine sanığın katılan ile konuşmasını istediği ve konuşma sırasında görüntülerden bahsedilerek katılanın iş yerinden ayrılmasının istenilmesine konu olayda; dosya kapsamı, sanık savunması ve tanık ...'in beyanlarına göre sanığın söz konusu görüntüleri kendi cep telefonu ile kayıt altına almadığı ve katılana karşı hakaret, tehdit ve şantajda bulunduğuna dair katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı anlaşılmış olup yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2015/966 Esas, 2016/760 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.