2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2015 tarihli ve 2015/2093 Esas sayılı iddianamesiyle, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyanın satış için gidildiğinde yerinde olmadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2015/520 Esas, 2016/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 289/1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2015/520 Esas, 2016/4 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/31490 Esas, 2021/22267 Karar sayılı kararıyla; ''Basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 289/1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, satış için gidildiğinde yerinde bulunamadığı ve akıbetinin sanık tarafından bilinmediği belirlenmiştir

2.Haciz tutanakları ve sanık savunması, dosyada bulunmaktadır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/646 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.