10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince bir kısım talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım talep yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’a ait Stüdyo Evleri isimli işyerinde 09.09.2014-31.12.2017 tarihleri arasında kesintisiz olarak özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ancak davalı tarafından sigortaya hizmetlerinin eksik bildirilerek ilk bildirimin 04.04.2015 tarihinde yapıldığını, davacının güvenlik dışında alışveriş, banka işleri, kargoların teslim alınması gibi işyerinde bir çok işi bir arada yaptığını beyan ederek 09.09.2014-31.12.2017 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalıya ait işyerinde çalıştığının 5510 sayılı Kanun'un 4/a maddesine tabi sigortalı olarak çalıştığının ve eksik bildirilen sürelerin tespitini ayrıca yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde belli aralıklarla kat görevlisi olarak çalıştığını, 17.12.2017 tarihinde işten ayrılarak 25.12.2017 tarihinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, davacının okulların açık olduğu dönemlerde aralıklı olarak çalışıp okullar kapandığında ayrıldığım beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Feri müdahil vekili cevap dilekçesinde; davacının 04.04.2015-17.12.2017 tarihleri arasında çalışmalarının kesintili olarak bildirildiğini; davacı iddialarının ve çalışma olgusunun kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, ücretinin tespiti ve çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığının ve ne zaman bu niteliğe kavuştuğunun açıklığa kavuşturulması gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının davalıya ait işyerinde 04.04.2015-10.07.2015 tarihleri arasında 97 gün ve 05.09.2017-17.12.2017 tarihleri arasında 103 gün çalıştığının Kuruma bildirildiği, bu sürelerle ilgili herhangi bir ihtilâf olmadığı, davacının 01.01.2016-06.05.2016 tarihleri arasında 66 gün sigortalılık bildirimi yapıldığı, bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığı anlaşılmış olmakla 126 gün sigortalılık bildirimi yapılması gerekirken 66 gün bildirim yapıldığı dolayısıyla, 60 gün eksik sigortalılık bildirimi yapıldığı, davacının 07.05.2016-21.07.2016 tarihleri arasındaki çalışmalarının ise hiç kuruma bildirilmediği, söz konusu çalışmalarının 4857 sayılı İş Kanunu ile 5510 sayılı Kanun kapsamında, asgari ücret ile iş akdine dayalı sigortalı çalışma olduğu kanaatine varıldığı, SGK Başkanlığı Denetim Raporu ile davacının 22.07.2016-16.11.2016 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde asgari ücret ile çalıştığının kabul edilerek tescil edildiği, ihtilaf konusu diğer tarihler olan 08.09.2014-03.04.2015, 11.07.2015-31.12.2015 ve 17.11.2016-04.09.2017 tarihleri arasındaki çalışma iddiasının dosyaya dinlenen çelişkili tanık ifadeleri karşısında ispat edilemediği ve ayrıca davacının 09.01.2020 tarihinde SGK Başkanlığı Denetmeni'ne verdiği ifadesinde, 08.09.2017-17.12.2017 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde asgari ücret ile çalıştığını beyan ettiği, 25.12.2017 tarihinde başka bir işyerinde işe başladığı hususu Kurum resmi kayıtları ile de sübuta ermiş olduğundan, davacının 18.12.2017-31.12.2017 tarihleri arasındaki çalışma iddiasının da yerinde olmadığı kanaatine varılmış olup neticeten; yargılama derdest iken SGK Denetim Raporu ile davacının 22.07.2016-16.11.2016 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde asgari ücret ile çalıştığının kabul edilerek tescil edildiği anlaşılmakla bu tarihlere ilişkin talep hakkında konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davacının 01.01.2016-06.05.2016 tarihleri arasında 60 gün eksik sigortalılık bildirimi yapıldığının ve 01.01.2016-21.07.2016 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalıya ait iş yerinde hizmet akdine tabi işçi olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, bu çalışmaların davacının diğer hizmetleri ile birleştirilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine " karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; dinlenen tanık beyanları uyarınca iddialarını ispatladıklarını, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının görevi dışında işlerde de çalıştırıldığını, eksik inceleme ile karar verildiğini,

2.Davalı vekili; davacının çalışma iddiasını ispatlayamadığını, davacının çalışmasının bildirilen süreler kadar olduğunu, beyanları hükme esas alınan tanık ...'nın işyerinde çalışmadığı 19.06.2016 tarihinden sonra beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, imzalı puantaj kayıtlarına karşın kesintisiz çalışma kabul edilmesinin hatalı olduğunu, Kurum tespitlerine karşı itiraz ettiklerinden mahkeme kararının beklenmesi gerektiğini,

3.Feri müdahil Kurum vekili; davacı taraf iddialarını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesini istinaf başvuru sebepleri olarak ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " bordro tanıkları dinlenmiş, işyerine ilişkin kayıtlar getirtilmiş, bilirkişiden ek rapor alınmış ve itirazlar kapsamında bilirkişi heyet raporu alınmıştır. Kurum denetimi sonrası 22.07.2016 - 16.11.2016 tarihindeki çalışma tespit edilerek tescil edilmiştir. Tanık beyanları doğrultusunda davacının 01.01.2016 - 21.07.2016 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş, diğer dönemlere ilişkin talep ispatlanamadığından davanın reddine kabul edilmiştir. Özellikle kaldırma - gönderme ilamından sonra kanun kapsamına alınabilir nitelikte işyeri olduğuna ilişkin araştırmalar ve bordro - komşu işyeri tanıkları beyanları birlikte değerlendirildiğinde verilen karar isabetli olup, istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir." gerekçesi ile istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde: istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, denetmen raporu, dinlenen bordro tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.