12. Ceza Dairesi

Suç : Taksirle yaralama, Taksirle kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek şekilde besinlere zehirli madde bulaştırma Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; Beraat

2.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 89/2-4, 62/1, 51/1, 51/3 ve 185/2, 62/1, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama ve taksirle kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek şekilde besinlere zehirli madde bulaştırma suçlarından, sanıklar ... ve ...'ün beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Beraat eden sanıklar yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerine gelince;

Sanığın işlettiği iş yerinde imalatı ve satışı yapılan simit ve poğaçalara tarım ilacı içerisindeki zehirli bir maddenin bulaşması sonucu müştekilerin ve katılanın zehirlenmelerine neden olduğu, 5237 sayılı TCK'nın ''Zehirli Madde Katma'' başlıklı 185. maddesinin 2. fıkrasında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak içilecek sulara veya yenilecek veya içilecek veya kullanılacak veya tüketilecek her çeşit besin veya şeylere zehir katarak veya başka suretlerle bunları bozarak kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürme eyleminin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu, somut olayda ise müştekilerin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi dikkate alındığında sanığın yalnızca birden fazla kimsenin taksirle yaralanmasına neden olma suçundan mahkum edilmesi gerektiği halde aynı zamanda yiyecek ve içeceklere zehirli madde katma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.