12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kumluca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/312 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.12.2020 tarihli, 2016/338859 sayılı ve sanık müdafii lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden hükmün düzeltilerek onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; delillerin eksik değerlendirilerek sanık hakkında beraat kararı verildiğine,

2.Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediğinden bahisle 2863 sayılı yasanın 65/a ve 5237 sayılı TCK'nun 53 maddelerinden cezalandırılması istemi ile mahkememizde kamu davası açılmış ise de, iddianame incelendiğinde sanığın çardağın üzerini demir korkuluklar ile yükselttiği ve korkulukların üzerini ahşap malzeme ile kapatarak tamamladığının belirtildiği, müze müdürlüğünce düzenlenen raporda çatının ve buraya bağlantıyı sağlayan beton bölümün kaçak yapı olarak tespitinin yapıldığı, keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporundan da anlaşıldığı üzere sanığın çardağın üzerine yapmış olduğu demir korkulukları ve ahşap malzemelerin ve bu bölüme bağlantıyı sağlayan beton merdivenleri kaldırmış olduğu, bu hali ile aykırılığın giderildiği anlaşıldığından, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması sebebiyle sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

2.Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21.09.2010 tarih ve 4435 sayılı kararı ile tescilli 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda dört beton kolon üzerine oturan dinlenme bölümüne bir çatı ile bu alana bağlantı sağlayan beton bir bölüm yapıldığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda suça konu müdahalelerin kaldırıldığı tespit edilmiştir.

A. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kumluca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/312 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; “Sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden tahsili ile sanığa verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.