2. Ceza Dairesi

...

...

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.03.2022 tarihli ve 2022/9817 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın olay günü cami içerisinde katılanlara ait cep telefonu ve diğer eşyaları geceden sayılan bir zaman diliminde rıza dışında almak suretiyle zincirleme şekilde üzerine atılı suçu işlediği" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 43/1, 53/1, 58 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/276 Esas, 2022/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan sayısınca 2 kez olmak üzere; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararı ile "katılan ...'in beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği ve aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi amacına yönelik olmak üzere, her iki katılanın da yer göstermeleri sağlanarak keşif icra edilmesi gerektiği" nedenleriyle bozulmasına karar verildiği; bunun üzerine bozmada belirtilen eksiklikler yerine getirildikten sonra, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/931 Esas, 2022/1088 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılan sayısınca 2 kez olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddeleri gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/276 Esas, 2022/514 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararı ile "katılan ...'in beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği ve aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi amacına yönelik olmak üzere, her iki katılanın da yer göstermeleri sağlanarak keşif icra edilmesi gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi halinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanamayacağı gözetilerek; Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/931 Esas, 2022/1088 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/480 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı bozma kararı olması gerektiği belirlenerek buna göre yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararının Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.