12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayıl TCK nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan,katılan vekilinin ise kusur durumuna,verilen cezanın eyleme uygun olmadığına,cezanın caydırıcı etkisinin olmadığına,ilişkin ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 53. maddesinin “sanığa tayin olunan sonuç cezanın adli para cezası olduğu “gerekçesiyle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.