12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü. Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın niteliği itibarıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı CMUK'un 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen itirazının reddine, ancak;

1.Yaralanmanın, mağdurda iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olduğunun, belirtilmesine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/3-a maddesi uygulanarak, cezanın bir kat artırılması gerektiği halde, 89/2-a-d maddesi gereğince artırılmasına karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

2.Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, soruşturma aşamasında uzlaşmak istediğini beyan ettiği, katılanın kendisini ifade edemeyecek durumda olmasından dolayı, tayin edilen vekilin hak kaybı olmaması açısından uzlaşmayı kabul etmediği, dosyaya yansıdığı kadarıyla, yargılama esnasında sanığa yönelik bir zarar talebide bulunmadığı görülmekle, mahkemece, katılanın uğramış olduğu zarar basit bir araştırma ile hesaplanıp, sanığın zararı gidermesine imkan verilerek,

CMK'nın 231. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmekle,

3.Sabıkasız olup, dosya içeriğinden olay nedeniyle üzüntü duyduğu da anlaşılan sanık hakkında verilen cezanın "ileride suç işlemekten çekineceği yolunda mahkememize kanaat gelmediğinden” bahisle yeterli olmayan gerekçe ile ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.