12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları ve suç işleme eğilimi lehine değerlendirilen ve yargılama boyunca müştekiler ile uzlaşmak isteyen sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmemiş olduğu anlaşılmakla, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda mahkeme tarafından müştekilerin, basit bir hesapla, olay sebebiyle uğradığı zararları tespit edilerek, sanığa, bu zararları karşılaması hususunda imkan tanınması gerekirken, mahkemece zarar giderilmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.