2. Ceza Dairesi

...

...

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2015 tarihli ve 2015/1473 Esas No'lu iddianamesi ile sanıklar hakkında olay günü gece vakti, şikâyetçiye ait inşaatın yanından etre tabir edilen demirleri çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/559 Esas, 2016/858 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in ve sanık ...'ın temyiz istekleri, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hurdacılık yaparak geçimlerini sağladıklarına, olay günü polislerin evlerinde buldukları demir parçalarının da uzun süredir toplayıp biriktirdikleri hurda vasfındaki demir parçaları olduğuna, toplu olarak bir yerden almadıklarına, çöpe atılmış, inşaatta kullanılması mümkün olmayan demir parçalarını aldıklarına ve re'sen dikkate alınacak nedenlere; Sanık ...'nin temyiz isteği ise, üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatini talep ettiğine, son duruşma tarihi tarafına bildirilmediği için son savunmasını yapamadığına, verilen kararın yasalara, hukuka ve insan haklarına aykırı olduğuna ve re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

Arkadaşlık ilişkileri bulunan ve hurdacılık yaptıklarını beyan eden sanıkların, suç tarihinde şikâyetçinin inşaatının yanında, inşaatta kullanmak üzere hazır bulundurduğu yaklaşık iki ton etre tabir edilen demiri, bulunduğu yerden alarak saat 23.00 sıralarında götürdükleri, sanıklardan ...'un oturduğu eve söz konusu malları indirirken ihbar üzerine polis ekiplerince yakalandıkları, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Sanıklar üzerlerine atılı suçu tevil yollu ikrar etmişlerdir. Şikâyetçinin soruşturma aşamasında beyanlarının alındığı görülmüştür. 09.06.2014 tarihli Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

Olay gecesi başka bir inşaat alanından hırsızlık nedeniyle ihbar üzerine yakalanan sanıklarda, şikâyetçiye ait inşaattan çalınan suça konu demirlerin de ele geçmiş olduğu, sanıkların amaçlarının hırsızlık olmadığını, hurda zannederek söz konusu demirleri aldıklarını beyan etmek suretiyle suçlarını tevil yoluyla ikrar ettikleri anlaşıldığından, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/559 Esas, 2016/858 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz isteklerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.