2. Ceza Dairesi

...

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2014 tarihli ve 2014/2695 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, şikayetçinin bina kapısı önüne zincirle kilitlediği motosikletinin zincirini keserek çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2015 tarihli ve 2014/435 Esas, 2015/264 sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/5792 Esas, 2019/17316 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulduğu, bozma sonrası Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/774 Esas, 2020/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.02.2022 tarihli ve 2020/16907 Esas, 2022/966 Karar sayılı kararı ile '' .... sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinden...'' bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, cezasını temyiz etmek istediğine,

Sanık müdafiinin temyiz istemi, şüpheden sanığın yararlanmasının gerektiği, yeterli delil bulunmadığı, kararın hakkaniyete aykırı olduğu ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, İlişkindir.

Olay tarihinde sanığın saat 19.30 sıralarında şikâyetçinin ikâmetinin önünde bulunan ve ikametin eklentisi niteliğindeki apartmanın girişine ayrı bir kilit sistemi ile kilitleyerek bıraktığı elektrikli bisikletini çaldığı, sanığın suçunu ikrar ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanık başka bir suç sebebi ile yakalandığında kendisi kolluğa bu suçu da itiraf edip elektrikli bisikleti sakladığı yeri göstererek teslimini sağladığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olup hükümde bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.