2. Ceza Dairesi

...

...

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2016 tarihli ve 2016/23797 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın suç tarihinde gece vakti şikâyetçiye ait iş yerine açık pencereden girerek bir adet dizüstü bilgisayarı çaldığı, aynı gün akşam vakti pişman olarak bilgisayarı iade ettiği iddiasıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168/1, 116/2-4, 63 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/323 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 62, 53, 58, 116/2-4, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezası yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın ikrarı dışında delil olmamasına, iş yerine girerken kapıyı zorlamamasına ve kırmamasına rağmen sanığa fazla ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde gece vakti şikâyetçinin iş yerine kapı ve camlara zarar vermeden girerek içeriden 1.500,00 TL değerinde bir adet dizüstü bilgisayarı alarak olay yerinden ayrıldığı, aynı gün bilgisayarı arkadaşı aracılığı ile göndererek iade ettiği, sanığın iş yerine anahtarla girdiğinin tespit edilemediği kabulüyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık F. B'nin soruşturma aşamasında alınan beyanı, 21.05.2016 tarihli Tutanak dosya içerisinde mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.21.05.2016 tarihli Tutanak içeriğinde bulunan olay anı görüntüleri ve sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmasında eylemi tanınmamak üzere şapka takarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması sebebiyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 142/2-f maddelerinde düzenlenen suçlara uyduğu gözetilmesine rağmen yalnızca aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış, sanık hakkında atılı suçlardan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/323 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi. ...