12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 51/1, 51/3 maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; sanığın uzlaşmayı kabul etmediği, katılanın şikayetinin devam etmekte olduğu, katılanın zararının da giderildiğine dair herhangi bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay nedeniyle katılanın kemik kırığı olcak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ancak mahkemece temel cezada arttırım yapılırken yalnızca 5237 sayılı TCK'nın 89/2-e maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. paragrafında "89/2-e" ibaresinden sonra gelmek üzere "89/2-b" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.