12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında şikayetçi olan ve suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan 15.01.1994 doğumlu küçük mağdur adına babası ...'ın davaya katılmasının mağdurun yaralanması eylemi nedeniyle ona velayeten olduğunun kabul edilmesi nedeniyle, mağdura atanan vekilin ayrıca katılma isteminde bulunması ve bu konuda karar verilmemesi sonuca etkili görülmemiş, bu nedenle vekilinin temyiz istemi yerinde görülerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; duruşmanın devamı niteliğinde olan 08.06.2010 tarihli keşif tutanağında zabıt kâtibi imzası eksik ise de, tutanağın sahteliğinin iddia edilmediği ve tutanağın hakim ile keşifte hazır bulunan diğer kimselerce imzlanmış olduğu anlaşıldığından bu husus bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin takdiri indirim nedenine, mağdur vekilinin bilinçli taksire ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü yönetimindeki minübüs ile 9 metre genişliğindeki, iki yönlü, bölünmemiş, yüzeyi kuru, asfalt kaplama düz yolda seyir halinde bulunan sanığın, yol kenarında yürümekte olan mağdura tam kusurlu olarak çarpmak suretiyle yaralanmasına neden olduğu olayda, suçun işleniş şekli ve sanığın tam kusurlu olması da nazara alınarak adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgıya düşülmek suretiyle sanığa asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.