12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığına dava tarihinin 17.10.2001 yerine 22.10.2001 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

1.Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken hükmedilen 3500 TL'nin belirtilen ölçütlere uymayıp az olduğu,

2.Haksız tutuklamadan doğan maddi ve manevi zararının giderilmesi istemini içeren dava dilekçesinde faiz talebinde bulunulmaması halinde, sonradan "ıslah" suretiyle bu hususta sözlü veya yazılı talepte bulunulması mümkün ise de; Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 10-3 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği üzere ilk hükmün Yargıtayca bozulmasından sonra bu yoldan faydalanmanın mümkün olmaması karşısında, bozma sonrası yargılamada ileri sürülen faiz isteminin reddedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/11/2012 tarihinde 1 ve 3 nolu bozma bakımından oybirliğiyle 2 nolu bozma bakımından oyçokluğuyla karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ:

Faiz isteği davanın esası ile ilgili bir talep olmadığından islah ile ilgisi yoktur. Yargılama sonuçlanana kadar istenebilir. Ne 1086 ne de 6100 sayılı Usul Kanunlarında bunu yasaklayıcı bir hüküm yoktur. 1948 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı 6100 sayılı Kanun hükümleri karşısında da geçerliliğini yitirmiştir. Hatta mahkeme kararında faize dair bir hüküm bulunmasa bile alacağın tahsili aşamasında da haksız tutuklamadan itibaren faiz istenebilir. Ancak alışılagelmiş uygulama bakımından faiz verilmesi kararlarda gösterilmektedir. Ekonomik hayatın gelişimine paralel olarak mahkemenin faize hükmetmesi yerinde olduğundan çoğunluğun bozma yönündeki iki nolu görüşüne iştirak etmiyoruz.