12. Ceza Dairesi

Hüküm : Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 22/3, 62, 51/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 272/1,62,50, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 270, 62, 50, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama, suç üstlenme ve yalan tanıklık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve Mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü. A- Sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu,09.06.2009 tarihinden verilen mahkumiyet hükümlerin karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanık ... hakkında 2000 TL, sanık ... hakkında 500TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın köy içinde kullanmış olduğu minibüs ile geri manevra yaparken arkasında bulunan şikayetçiye çarparak yaralaması şeklinde gerçekleşen eylemde, salt sürücü belgesiz ... kullanma bilinçli taksir olarak değerlendirilemeyeceğinden, sanığın olay öncesinde kullanmış olduğu araca yönelik sürüş becerisinin araştırılarak, sonucuna göre bilinçli taksir hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenden dolayı yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA 07.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.