12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2 b-e, 3b, 62/1, 50/1a, 52/4. maddeleri uyarınca; mahkumiyet, Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık, Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, hapis cezasının aynı Kanun'un 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği ve dosya kapsamına göre katılanın zararlarının giderilmemiş olduğu dikkate alındığında; tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna,

Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet Savcısının başkaca bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Katılanın hayati tehlike geçirecek, kırık oluşacak, işlev kaybına neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle, sanığın sadece 5237 sayılı TCK'nın 89/1. ve 3b. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, aynı maddenin 2. fıkrasının b ve e bentlerinin de uygulanması,

Kanuna aykırı, sanığın, Cumhuriyet Savcısının ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 89/2b-e maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. bendin çıkarılması, 3. benddeki “1/2 oranında” ibaresinin “1 kat” ve aynı benddeki “6 ay 22 gün” sözcüklerinin “6 ay”, 4. benddeki “5 ay 18 gün” ibaresinin “5 ay”, 5. benddeki “3.360 YTL” kelimelerinin “3.000 TL” olarak değiştirilmelerine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.