12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, (22/3), 62, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 20.08.2007 tarihinde askere sevk edildiği ve yargılama aşamasında asker olduğu anlaşılmakla; 353 Sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 5530 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan “Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silâh altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır.” hükmü uyarınca sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre:

1.Sanığın sabit görülen suçunun taksirle işlenen suç olduğu gözönüne alındığında sanığın kastından söz edilemeyeceği dikkate alınmadan, hükmün 1. bendinde “kastın yoğunluğu”ndan bahisle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.TCK'nın 22/3. maddesi hükmünün, aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 61/2. maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

3.Takdiri indirimin en fazla 1/6 oranında yapılabileceğini düzenleyen TCK'nın 62/1. maddesine aykırı şekilde, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, indirim oranının 1/2 olarak gösterilmesi,

4.Bilinçli taksir nedeniyle cezada arttırım yapılırken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.