12. Ceza Dairesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında yapılan yargılama sonucunda; beraatlerine ilişkin Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18/04/2006 tarihli hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 26/01/2010 gün ve 2007/10263 Esas, 2010/555 Karar sayılı bozma ilamına karşı Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11/05/2010 gün, 2010/99 Esas, 2010/137 Karar sayılı direnme hükmü üzerine dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10/04/2012 gün, 2012/7-349 Esas, 2012/152 Karar sayılı kararı ile dairemize gönderilmekle gereği görüşüldü:

Sanık ...'e ait...Çiftliği Limited Şirketinde 1991-2001 yılları arasında genel müdür olarak görev yapan sanık ...'in, suça konu korunması gerekli kültür varlıklarının bir kısmını bularak, bir kısmını da hediye olarak kabul ederek çiftliğin bahçesine yerleştirdiği, yerleştirme eylemine zaman zaman sanık ...'ın da iştirak ettiği, tüm dosya kapsamında sanıkların ticari amaçla hareket ettiklerine veya bu varlıkları yurt dışına çıkarmak istediklerine dair delil mevcut olmayıp eylemin 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesine temas eden kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu, bu suçun da lehe olan 765 sayılı TCK hükümlerine göre zamanaşımına uğradığı, diğer yandan sanık ...'in bahse konu çiftlikte 2001 yılından itibaren çalışmaya başladığı ve ele geçirilen kültür varlıkları ile bir ilgisinin bulunmadığı, mahkemece verilen beraat kararının bu sanık yönünden isabetli olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ...'e isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı

TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 17/11/2004 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9 maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.