12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nun 89/1-2b-3b, 62, 51/1-3-7 maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanda meydana gelen yaralanmaya yönelik dosya içerisinde yer alan 30.03.2006 ve 06.10.2008 tarihli raporlarda, mevcut yaralanmanın katılanda uzuv tatili mi yoksa uzuv zaafı mı yaratacak nitelikte olduğu konusunda bir açıklık bulunmaması nazara alındığında; bu konuda Adlî Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Mahkemece, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine sebebiyet verilmesi durumunda TCK'nın 89/3. maddesi uyarınca yapılacak artırımın, anılan maddenin 1. fıkrasında belirlenen temel ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden,ayrıca kemik kırığı nedeniyle de artırım yapılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA 01.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.