12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 62, 52. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet.Sanık ve Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden onama Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık, müşteki ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Müşteki Nuran Tosun'un temyiz talebinin incelenmesinde; Şikayetçiye duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkı bulunmakta ise de;

22.12.2008 tarihinde tebliğ edilen hükmü süresinden sonra 30.06.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2.Sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri uyarınca mühkûmiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Sanığın 24.10.2008 ve 12.12.2008 tarihli duruşmalarda, müştekinin zararını karşılamadığına ve her hangi bir ödeme yapmadığına ilişkin ifadeleri ile katılanın temyiz dilekçesinde zararının karşılanmadığına ilişkin beyanı nazara alındığında, hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmün açıklanmasına karar verilseydi müştekinin zararını ödeyebileceğine,

Cumhuriyet savcısının CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında gün üzerinden hükmedilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasının 3. bendinin 2. satırındaki “TCK 52. maddesi” kelimelerinin “5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi” ve aynı fıkranın 4. bendinin 1. satırında yer alan “TCK 52. maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi” şeklinde değiştirilmesine ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.