12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-c, 62, 51/3.maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların, olayda kusurlarının bulunmadığına ve lehlerine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanıklar hakkında tayin edilen ceza üzerinden, müştekinin kemik kırığı oluşacak derecede yaralanması nedeniyle yarı oranında artırım yapılırken, uygulanan kanun maddesinin CMK'nın 232/6 maddesine aykırı olarak yanlış gösterilmesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 51 maddesi gereğince sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesi ve ertelenen ceza için denetim süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden hükmolunan yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda alınması yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

4.5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, daha önce sabıkası bulunmayan ve mağdurun çalışmadığı süre içerisinde maaşını ve tedavi masraflarını karşıladığını beyan eden sanıklar tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda mağdurun basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanıklara, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme gereğince; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken “ 5560 sayılı Kanun ve 5728 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 231/5. maddesinin şartları oluşmadığından takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,” şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.