2. Ceza Dairesi

...

...

...

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla aynı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi oldukları, itiraz üzerine Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/279 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2016 tarihli ve 2016/294 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında gece vakti müştekinin işyerine, iş yeri camını kırmak suretiyle girerek suça konu malları çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1, 53/1. maddeleri gereğince, cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/1, 116/4, 119/1-c, 151/1, 168/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl hapis, 2 yıl hapis ve 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/1, 62, 116/4, 119/1-c, 62 maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

1.Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri kurulan hükümleri temyiz etmek istediklerine,

2.Sanık ...'ın temyiz istemi aldığı 2 yıl 6 ay hapis cezasını temyiz etmek istediğine ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz istemi kurulan hükümleri temyiz etme iradesinden ibaret olduğu,

4.Sanık ... müdafiinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar ..., ... ve ...'nin suç tarihinde geceden sayılan zaman diliminde, saat 02.00 sıralarında birlikte bulundukları ...'ın evinden ayrılarak dışarı çıktıkları, daha sonra birlikte hırsızlık yapma hususunda anlaşarak, müştekiye ait ... Mahallesi Osmanlı parkı içinde yer alan eğlence merkezinin bulunduğu yere geldikleri, sanık ...'nin gözcülük yaptığı, bu sırada diğer iki sanığın bu işyerine ait camı kırmak suretiyle içeriye girdikleri, müştekinin beyanına göre işyerinden ... marka ... ve 100,00 TL bozuk parayı aldıkları kabul edilerek sanıkların cezalandırılmasına karar verildiği,

2.... İle Muhazafa Altına Alma Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Görgü Ve Tespit Tutanağı, 13.02.2016 tarihinde düzenlenen Tutanak, Takdiri Kıymet Tutanağı, Teslim Tesellüm Tutanağı, Görüntü İnceleme Tutanağı dosya içinde mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınan Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/185 Esas, 2014/545 Karar sayılı kararındaki mahkûmiyetin aynı Kanun'un 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1-b maddesine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 141/1 maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; aynı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilâmın esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıkların aşamalarda alınan savunmaları, dosya içerisinde bulunan Görüntü İnceleme Tutanağı ve suça konu malların teslimine ilişkin tutanaklar bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde üzer lerine atılı suçları işledikleri anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerine yönelik kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.