12. Ceza Dairesi

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında başka bir suç nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında, iletişimin tespitine ilişkin mahkeme kararına istinaden yapılan dinlemede, sanığın Yurtiçi Kargo vasıtası ile suça konu eserleri Edirne ilinden, Ordu iline “...” isimli şahsa göndereceğinin belirlendiği, suç tarihinde sanığın gönderisi üzerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, koli içerisinde 14 adet eserin ele geçirildiği ve gönderen kısmında sanığın isminin yer aldığı, tarafsız bilirkişi raporu ile suça konu 9 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında, tasnif ve tescile tabi, müzelerde korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğini haiz olduklarının, 1 adet minyatür kadeh, 2 adet pişmiş topraktan yapılma kap ve 2 adet kül tablasının 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunmadıklarının belirlendiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, tatil için memleketine gittiğini, kahvede tanıştığı bir kişinin antika eşyaları olduğunu, bunları Edirne'de satıp satamayacağını sorduğunu, eserleri Edirne’ye getirip bir kaç yere gösterdiğini, daha sonra satmaktan vazgeçtiğini ve eserleri kendisine veren şahsa geri göndermek için yeğeni ... Berse adına kargoya verdiğini, zira eserleri veren şahısla yeğeni vasıtası ile tanıştığını, suça konu eserlerin kültür varlığı olduğunu bilmediğini beyan ederek atılı suçu tevil yollu ikrar ettiği, bu itibarla sanığın suça konu eserleri ticaret kastı ile satışa arz ettiğinin sübuta erdiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın suça konu eserlerin ticaretini yaptığına dair delil bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Hükümde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle hapis cezasının asgari hadden belirlendiği gözetilmeksizin, aynı gerekçelerle adli para cezasının asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2.5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki adli para cezası miktarının “5 tam gün” olarak, ikinci paragrafındaki adli para cezası miktarının “ 4 tam gün karşılığı 80 TL” olarak, altıncı paragrafının ise “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK' nın 53/1 maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.