12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile küçük mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Küçük mağdurların anne ve babası olan ... ve ...'ın 05.06.2007 tarihinde davaya katılmalarına karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, mağdurlar vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu" kıstası uygulanamayacağından temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinden “sanığın kastının yoğunluğu” ibaresinin çıkartılarak ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.