12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan; sanığın da, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Katılan ...'nın olay nedeniyle yaralanması hakkında aldırılan Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama hastanesinin 03.11.2008 tarihli raporunda, katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığının 6 ay sonra yapılacak ortopedik muayenesi sonucunda değerlendirilebileceği yazılı olduğu halde katılanın yaralanma derecesinin kesin olarak tespitinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin edilen cezanın, TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca artırımı sırasında yasada artırımın yarı oranda artırılacağı yazılı olduğu halde gerekçeli kararda bir kat artırılarak ibaresi yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

3.Sanık hakkında tayin edilen 4 Ay 15 gün hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 22 gün hapis cezası yerine, yanlış hesap sonucu 4 Ay 2 Gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek sanığın fazla suretle cezalandırılmasına karar verilmesi,

4.5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinde yer alan, “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.” düzenlemesine rağmen sanığa verilen hapis cezasının kanuna aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.