12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kaza saati olan 00:45 sıralarında 0,92 promil oranda alkollü olduğu tespit edilen sanığın olay günü, sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal sınırları içinde, limitlerin üzerinde süratli bir şekilde seyir halinde iken, karşıdan karşıya geçmeye çalışan katılanlara çarparak her ikisinin de hayati tehlike geçirecek ve ağır derecede kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu ve kazadan sonra olay yerinden kaçtığı sabit olup, mahkemece de eylemi bu şekilde kabul edildiği halde, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğunun ve cezasının 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bu cezanın taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2-4 maddesinin hükümde gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.