12. Ceza Dairesi

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarıncamahkumiyet, erteleme. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyete ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yasal temsilcisi olan babası ...'in katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen yaşı küçük mağdur ... 'in, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin delillerin gerektiği gibi değerlendirilmediği yönündeki yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, halk otobüsünün sürücülüğünü yapan sanığın, katılanın otobüsten inmek üzereyken hareket etmesi üzerine düşmesine ve ağır derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, olayın oluşunda sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.