6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 3.Ağır Ceza Mahkemesi) TARİHİ : 19/06/2009 NUMARASI : 2008/202 (E) ve 2009/164 (K)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Oluş ve dosya içeriğine göre özetle; gece 22:00 sıralarında gezdikleri esnada müştekiler O.. K.. ve Ö.. U..'un yanına sanık Recep'in boya tezgahı ile gelerek, öncelikle yardım adı altında para istediği, müştekilerin bu isteği kabul etmedikleri, sanık Recep'in hiçbir şey söylemeden mağdur Özgen'in ayakkabısına boyaya benzer bir şeyler sürdüğü ve boya bedeli olarak 25- TL istediği, parasının olmadığını söyleyen mağdurun ısrarcı olan sanığa 2.-TL verdiği, olay yerine bu sırada gelen diğer sanık Turhan'ın, sanık Recep'e arka çıkarak “İstenilen parayı vereceksiniz, yoksa başınıza kötü şeyler gelir" diyerek tehdit ettiği, bunun üzerine mağdur Oğulcan'ın üzerinde bulunan 15- TL'yi sanıklara verdiği; sanıkların özgülenen amacının 25 -TL paranın alınması olduğu ve mağdur Oğulcan'ın parayı vermesi üzerine de eylemlerini sonlandırdıklarının anlaşılması karşısısında; tek yağma suçunun oluştuğu gözetilmeden, haklarında mağdur O.. K..'a yönelik yağma, mağdur Ö.. U..'a yönelik yağmaya teşebbüs hükümlerinden ayrı ayrı hüküm kurulması,

2.Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “eşit olarak tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

3.Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında mağdur Ö.. U..'a karşı gerçekleştirdikleri yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Yasanın 149/1-a,h maddesine göre hüküm kurulurken belirlenen 11'er yıl hapis cezası üzerinden, teşebbüs sebebiyle aynı Yasanın 35/2. maddesiyle 3/4 oranında indirim yapılırken 2 yıl 9 ay yerine, 3 er yıl 8'er ay; sonuçta da sanık T.. K.. için 2 yıl 3 ay 15 gün, sanık R.. K.. için 1 yıl 6 ay 10 gün hapis cezaları yerine fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar T.. K.. ve R.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.