8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları, istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen kararları kanuna aykırı bulduklarından temyiz ettiğine ayrıca sanıkların atılı suçları işledikleri için ceza verilmemesinin de haksız ve yersiz olduğuna ilişkindir.

Dava konusu olay Fatsa İlçesi Yalıköy Mahallesi 91 parsel sayılı yerde kayıtlı taşınmazda katılan ...'nin payına düşen yerin sınırlarının belli olduğu, sanıkların sınırları belli olan bu taşınmazdan malik gibi fındık toplayarak tasarruf etmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE

Sanıkların savunmaları katılan ve tanık beyanları yapılan keşif alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden suça konu taşınmazın sanıklar ..., ... ile katılan ... arasında elbirliği halinde mülkiyete tabi olduğu taşınmaz üzerinde fiili taksim bulunduğuna dair yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.