12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1,89/2-b-e,62,52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Müşteki ...'in duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan etmiş olması ve süresinden sonra temyiz isteğinde bulunduğundan, müşteki vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2.Sanık müdafinin temyizine gelince;

Mahkemece, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğinden müştekinin uzlaşmayı kabul etmediği ve sanığın mağdurun zararını karşıladığına dair bilgi, belge ve beyan bulunmadığı; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunun olaya uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamenin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, mağdurdaki yaralanma derecesi nazara alındığında, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerinde görülmekle, belirtilen hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.