12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 53/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Katılan/sanık ... hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...'ın sanık olarak yargılanıp beraat ettiği Üsküdar 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.04.2008 tarih ve 2006/116 E. 2008/129 K. sayılı bozmadan önceki ilk hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kaldı ki sanık ...'ın katılan sıfatının bulunmadığı dolayısıyla ... hakkındaki hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin, katılan/sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Katılan ...’nın olay sonucu sağ kalça kısmından hafif şekilde yaralandığını, bu nedenle hastaneye götürüldüğünü beyan etmesi ve hakkında düzenlenen adli raporda “hastanın yapılan muayenesi ve çekilen grafilerde ekstremitede ve vertebrada travmatik patoloji yoktur” şeklinde bildirim yapılmış olması karşısında katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığının, dolayısıyla da hakkında verilen katılma kararında bir isabetsizlik bulunmadığının görülmesi nedeniyle tebliğnamedeki bu yöne ilişkin görüşe iştirak edilmemiş, sanığın nüfusa kayıtlı olduğu “Selimiye” ilçesinin gerekçeli karar başlığındaki kayda derc edilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (3.) bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.