12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 202 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediği hususunda tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla Adli Tıp Kurumundan rapor alınması yönündeki (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Jandarma devriye sırasında önünde hızlı bir şekilde seyreden aracı durdurmak istediği, sesli ve ışıklı ikaza rağmen durmayan aracı takip ettikleri, takip esnasında aracın sürücülüğünü yapan sanığın aracı durdurduğunda arka koltuğa geçtiği, jandarma tarafından araçta sanık ve tanık ...'ın olduğu tespit edildiği, aracın anahtarları istendiğinde sanığın aracı cebinden çıkardığı, sanığın 202 promil alkollü olduğu tespit edildiği, sanığın olay tarihinde alınan ifadesinde araçta ... isimli bayanlarında olduğunu, sürücünün ise ... olduğunu beyan ettiği, ...'ın jandarmaya olaydan bir saat sonra giderek aracı kendisinin kullanmadığını söylediğine dair tutanak tutulduğu, ...ve ...'ın sanığı doğrulayacak şekilde beyanlarda ve ...'ın suç tarihinden 2 gün sonra alınan ifadesinde aracı kendisinin kullandığı, kız arkadaşını almak için anahtarları aracın üzerinden bırakarak ayrıldığı jandarmanın o sırada gelmiş olduğu şeklinde beyanda bulunmalarına karşın, ...'ün sanığın aracında olmadığını beyan ettiği, tutanak tanığı erlerin kolluk beyanlarında araçta yalnızca sanık ve tanık ... gördüklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, mahkemece ..., ... ve tutanak tanıkları dinlenilmeden, delil değerlendirilmesi yapılmadan hangi beyana üstünlük tanındığı tartışılmadan suçun unsurları oluşmadığı gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.