12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında 1.500 TL adli para cezasının yanısıra sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İstinabe mahkemesinin 26.09.2009 tarihli duruşmasında, müşteki ... davaya katılma talebinde bulunduğu halde, bu hususta bir karar verilmemesi, gerekçeli kararın müştekiye tebliğ edildiği ve hükmü temyiz etmediği dikkate alınarak; bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olayda kusurunun bulunmadığına, cezanın haksız olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gerekçeli hükmün gerekçe kısmında sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği belirtildiği halde, kısa ve gerekçeli hükümlerde, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına karar verilip, sonraki bentte ise sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 9. paragrafında yer alan "Sanığa verilen cezanın miktarı, kusur duruma nazara alınarak takdiren TCK'nın 53/6 maddesinin uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına YER OLMADIĞINA," ilişkin bendin hükümden çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.