Esas No
E. 2023/1233
Karar No
K. 2023/4885
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Malvarlığı

2. Ceza Dairesi         2023/1233 E.  ,  2023/4885 K.

"İçtihat Metni"

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

...

SAYISI: 2019/4166 E., 2021/1571 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM: Temyiz başvurularının reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararların onanması, ret
A. Sanık ...'ın Temyiz İsteminin İncelenmesi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2019/4166 Esas, 2021/1571 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğu, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtaya ait olduğu tespit edilerek ve buna göre Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 04.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 04.04.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu ve aynı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında sanığın temyiz ve eski hâle getirme isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'nün Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesi Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8.

Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2019/4166 Esas, 2021/1571 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 31.05.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 03.06.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

C. Sanık ...

Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen 04.06.2021 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.06.2021 tarihli ve 2019/4166 Esas, 2021/1571 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından verilen 04.06.2021 tarihli ve 2019/4166 Esas, 2021/1571 Karar sayılı ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.