12. Ceza Dairesi

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 203/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek geriği düşünüldü:

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 31/03/1984 tarih ve 234 sayılı kararı ile kentsel sit alanı olarak tescil edilen, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25/06/1992 tarih ve 4832 sayılı kararı ile 1/5000 ölçekli koruma amaçlı nazım imar planı uygun bulunan Büyükada'da yer alan taşınmazda, 16/02/2009 tarihli yapı tatil tutanağında belirtildiği üzere, 36 nolu parseldeki mevcut kargir binanın yıkılarak yeni temel atma çalışmaları yapılmakta olduğu, ayrıca bahçede havuz yapılmak üzere toprak hafredildiği, kalıplarının çakılarak demirlerinin döşendiği, beton atma çalışmaları yapıldığı görülerek inşai faaliyete son verildiği ve mühürlendiği, Belediye zabıtalarınca tutulan 06/03/2009 tarihli mühür bozma tutanağında; 16/02/2009 tarihinde mühür altına alınan taşınmazda mührün bozularak faaliyete devam edildiği, zemin katın ve havuzun betonunun dökülü vaziyette olduğunun belirtildiği,12/03/2009 tarihli yapı tatil tutanağında; mühür altına alınan yerde inşai faaliyete devamla havuz betonunun döküldüğü, binada atılan temel üzerine tek katlı kalıp demir ve beton döküldüğü görülerek ikinci kez mühürlendiğinin ifade edildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, yapılan müdahalelerin 2863 sayılı Kanun kapsamında inşai ve fiziki müdahale olduğunun belirlendiği anlaşılmakla,

1.2863 sayılı Kanunun 57/9 maddesine göre, koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanlarında, taşınmaz kültür varlığının bulunduğu parseller dışındaki inşai ve fiziki müdahalelerin, koruma amaçlı imar planı hükümleri doğrultusunda, bünyesinde Koruma, Uygulama ve Denetim Büroları kurulmuş idarelerin izin ve denetimi ile yapılacağı, eğer idarenin bünyesinde Koruma, Uygulama ve Denetim Bürosu kurulmamış ise, sözü edilen iznin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan alınması gerektiği, sit alanı olarak tescil edilmiş bir bölgenin, koruma amaçlı imar planı da onaylanmış olursa, bu bölgedeki yapılaşma ya da onarım faaliyetlerinin belirtilen plan çerçevesinde gerçekleştirilebileceği, başka bir deyişle, koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanlarının imara açık bölgeler olduğu, ancak, bu bölgelerde inşai ve fiziki müdahalelerde bulunabilmek için izin sürecinin işletilmesi gerektiği, izin alınmaksızın ya da izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapılması ile inşai ve fiziki müdahale gerçekleştirilmesi halinde, 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi ile yaptırım altına alınan suçun oluşacağı, somut olay bu kapsamda değerlendirildiğinde, bölgenin koruma amaçlı imar planı mevcut ise, sanığın izinsiz yaptığı eylemlerin 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesine temas eden suçu oluşturacağı, aksi takdirde aynı Kanunun 65/b maddesinde düzenlenen suçun gündeme geleceği, bu bakımdan, inşai müdahalenin gerçekleştirildiği kentsel sit alanı için yürürlükte olan koruma amaçlı imar planı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.06/03/2009 tarihli mühür bozma tutanağından sonra 12/03/2009 tarihli yapı tatil tutanağı düzenlendiği ve yapının 2. kez mühürlendiği, bu mührün de bozularak fiziki ve inşai müdahaleye devam edildiği ve sanık hakkında 08/04/2009 tarihli iddianame tanzim edildiğinin anlaşıldığı, iddianame tarihine kadar gerçekleşen 2 ayrı mühür bozma eylemi nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, anılan suça ilişkin olarak 2 kez cezalandırılması,

Kabule göre de;

1.5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun asgari haddinin 6 ay olarak belirlenmesine karşın, hükümde gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında teşdit uygulanması,

2.5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.