2. Ceza Dairesi

...

İşyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/937 Esas, 2023/1240 Karar sayılı kararının sanık müdafîî tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/1 Esas ve 2023/92 Karar sayılı kararı ile işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 ve 151/1. maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 6 ay hapis” ve "6 ay hapis" cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafîinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.01.2023 tarihli ve 2023/9 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, gece vakti şikayetçiye ait iş yerine kapısını zorlayarak girip kasada bulunan 21.400.00 TL'yi çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53/1, 63 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/1 Esas ve 2023/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/937 Esas, 2023/1240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; "sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, tutuklu bulunduğu için zararı karşılayamadığına" ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suçlamayı ikrar eden sanığın, olay günü gece saat 01.53 sıralarında, katılana ait ... Meyhanesi isimli iş yerine dış kapısını zorlayarak kırıp girdiği ve kasada bulunan 21.400.00 TL parayı çalarak çıktığı, ertesi gün durumu fark eden katılanın kolluk görevlilerine haber vermesi üzerine olay yeri ve anını gören kamera görüntülerinden tespit edilen sanığın katılanın zararını karşılamadığı kabul edilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Sanık müdafii, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerektiğini belirtmiş ise de; ilgili maddede takdiri indirim nedenlerinin sınırlı olarak belirtilmemesi ve anılan maddenin 2. fıkrasında takdiri indirim nedenlerinin varlığı hâlinde kararda gösterileceğinin hüküm altına alınmış bulunması, sanığın suç işleme eğilimi de dikkate alındığında mahkemenin'' takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasını gerektirir nedenin dosyada bulunmadığı, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması halinde cezanın objektif ve subjektif etkisini göstermeyeceği'' şeklindeki gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca katılanın uğradığı zararın da yargılama boyunca karşılanmadığının anlaşılması karşısında temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/937 Esas, 2023/1240 Karar sayılı kararında sanık müdafîî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. ...